Bu sene içimden yeni yıl yazısı yazmak gelmemişti ya da tembellik ettim bilmiyorum. Aslında uzun zamandır yazmak istemiyordum ama farkettim ki yazmayınca boğazımda bir yumru birikiyor.Yazdıkça hafifliyorum. O yüzden uzun bir süre sonra önce yeni yıl yazısıyla başlamak istedim.
Bloğu açtığım ilk sene kendime hedefler koymuşum, isteklerimi yazmışım, ikinci sene mottosu '' Kendini iyi hisset iyi şeyler seni bulsun '' olmuş.
Bu sene ?
Bu sene tüm duyguları kabullenme zamanı. Kendini sürekli iyi hissetmek mümkün mü? Hep olumlu olmak, iyi düşünmek, mutlu olmak, hiç tartışmaya ,sürtüşmeye girmemek?
Kendini eskisi gibi sevecen , şefkatli hissetmiyorsan bu kendini ihmal ettiğin için olmasın?
Dış etkenlere fazlaca kendini kaptırdığın için ya da hep mükemmel olmaya çabaladığın için?
Hatırla; akmak için dolmak gerek.
Bazen kendimi çok iyi hissediyorum ama bazen de etmiyorum.O zamanlar kendimi zorlardım iyi hissetmek için, çabalardım,birşeyler yapardım ama anladım ki bu çaba bu beni yormaya başladı.
Mesela bu aralar biraz daha içe dönük yaşamak istiyorum.Bu aslında benim sık sık ihtiyaç duyduğum bir şey.Kendimle kalmak,düşünmek,okumak ,yazmak. Bu yüzden kendimi biraz farklı hatta garip hissederdim.Artık böyle hissetmeyeceğim.Tıpkı mevsimler gibi, doğa gibi hayatın bir ritmi var.
Bazen herşey çok sıcak,parlak , neşe dolu ama bazen hüzünlü, bazen soğuktan titretiyor ama güzel hepsi de güzel.Sürekli coşkulu,neşe dolu , sevecen olamazsın.Çünkü hayatın bir ritmi var.
Mevsimler var.
Hep yaz olmaz, hep kış da olmaz. İlkbahar güzeldir ama sonbaharı da hor görme
Bir an önce yaz gelsin diye dua etme.Mümkün değil.Zamanı gelince o da olacak.
O yüzden kışın tadını çıkar.Sonbahar da hüzünlen, ilkbaharda kıpır kıpır ol.Yazın coş
ama hatırla hep hatırla döngü bir kanun.Her mevsim zamanı gelince yerini diğerine bırakacak.
Bu sene de böyle olsun tüm mevsimlerin farkına varma ve kabullenme zamanı olsun...
